Toerist info button

5jaar

Laatste nieuws

Afdrukken

Humor, plezier voorop en niet te serieus, geen wereldschokkende onderwerpen, een vleugje surrealisme, geen pretenties. De wereld van dichtbij, oftewel ‘de wereld onder een stolp’; zo heet de nieuwe overzichtstentoonstelling van Hermanus Berserik (1921-2002) te zien van 15 oktober 2017 tot en met 21 januari 2018 in Museum MORE in Gorssel.
Gorssel.nl was aanwezig bij de perspreview van deze gewone en toch zeer veelzijdige en getalenteerde schilder en graficus.

  
     BerserikJTE13-10-17 3

     BerserikJTE13-10-17 20

     BerserikJTE13-10-17 35

       Boven: Impressies van de tentoonstelling in Museum
                   MORE (foto's Janny Schiphorst)
       Onder: Hermanus Berserik, Maskerade, 1994-1995,
                   Collectie Verdoorn

     Hermanus Berserik_Maskerade

Eigen stijl
Als kind leerde Berserik (door familie en vrienden Bers genoemd) spelenderwijs de praktijkbeginselen van het schildersvak van zijn vader, die hem ook met grote regelmaat meenam naar het Gemeentemuseum in Den Haag. Het schildersvak werd hem thuis met de paplepel ingegoten.
In 1939 ging Berserik op 19-jarige leeftijd naar de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag, in eerste instantie voor de richting reclame. Al gauw werd hij doorverwezen naar de afdeling schilderen, waar ook de vakken graveren, etsen, lithograferen en illustreren werden gegeven. Hier had hij heel zijn leven lang profijt van. Om geld op de plank te krijgen maakte hij toegepast werk voor de KLM, PTT en diverse uitgeverijen, waar zijn kennis van lithografie, illustreren, graveren en etsen goed van pas kwam.
Ondanks het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog beschouwde Berserik zijn academietijd als een van de mooiste perioden uit zijn leven. Hij ontmoette er ook zijn latere echtgenote, de binnenhuisarchitecte Mien Voûte.

Reclameopdrachten
In de oorlogstijd had Berserik zich in leven weten te houden met reclameopdrachten en hij ging hiermee na de oorlog gewoon verder. Maar zijn ambitie lag bij een vrije carrière. Hij had een geheel eigen stijl, wars van de heersende abstracte kunst. Door zijn Parijse periode was het moderne Franse expressionisme met zijn felle kleuren van grote invloed op Berseriks kunst uit die tijd. Van de naoorlogse stromingen, zoals moderne abstracte kunst, heeft hij zich niets aan getrokken. Hij verzette zich er zelfs tegen. Hij wilde niet discussiëren maar schilderen. Berserik ontwikkelde zich tot een zeer eigenzinnige kunstenaar, die door zijn vrolijke voorstellingen, vol humor en een vleugje surrealisme, een groot publiek aan zich wist te binden.

Pretentieloze voorstellingen
De tentoonstelling in museum MORE geeft een overzicht van Berseriks werk, in chronologische volgorde, thematisch gegroepeerd. Naast de schilderijen is een selectie van werk op papier en werk in opdracht te zien. Van zijn vroege naïeve kunst tot zijn latere realistische volwassen stijl, waarin hij de wereld van dichtbij schilderde, zijn boottochten, veel zelfportretten (dat was makkelijk want daar had je niemand anders voor nodig, een soort selfie) en zijn woonplaats Rijswijk. Landschappen en stillevens, meestal gecombineerd weergegeven. Andere typerende onderwerpen zijn poppen, wielrenners, vuurtorens, scheepsmodellen, vliegtuigen en Zeppelins. Alle onderwerpen kwamen uit zijn naaste omgeving, het hoefde niet moeilijk te zijn. Hij koesterde de gewone dingen en het kleine geluk, zoals een mooie zomerlucht, glinsteringen op het water, een bosje bloemen op een kastje, zijn zoon in de poppenkast, zijn dochter met haar duiven, gewone pretentieloze voorstellingen. Vrolijk en met humor.
Er is op de tentoonstelling ook een film te zien waarin Berserik zelf en zijn kinderen Teun (nu striptekenaar) en Françoise aan het woord komen.

Er staat wat er staat
Hermanus Berserik Zelfportret met muze 1963 collectie Museum Arnhem Pictoright 2017Hermanus Berserik, Zelfportret met muze, 1963, collectie Museum ArnhemBerserik had geen boodschap, hij wilde van kunst geen hoogdravende bezigheid maken. Er staat wat er staat, er hoeft niet over gediscussieerd te worden. “Schilderen is een intuïtieve toestand, het schilderij gaat een eigen leven lijden, dan pas wordt het interessant en dan moet je gaan improviseren”, aldus Berserik. Op de vraag waar een mooi schilderij aan moet voldoen, antwoordde hij: “Gij zult u niet vervelen”. Hij hechtte veel waarde aan vakmanschap, in zijn leven draaide alles om kunst, hij was altijd aan het schetsen. In de tentoonstelling zijn ook diverse (nooit volle) schetsboekjes te zien.
Na een zeer productief kunstenaarsleven ging Berserik steeds slechter zien. Een paar dagen voor zijn dood zag hij vrijwel niets meer, hij vond het leven vermoeiend en hij was op. Tegen zijn zoon zei hij: “Ik heb de bekendheid gehad die ik wilde hebben, ik ben compleet tevreden”.
  


Redactie Gorssel.nl
14 oktober 2017

JA Latest Comments

      © Stichting Media Gorssel

FacebookknopTrans2 TwitterknopTrans2    

 2.100 mensen volgen ons op: